باب (2): سجدة سورة «ص»564 ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: «ص» لَيْسَت مِنْ عَزَائِمِ السُّجُودِ، وَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ uf072 يَسْجُدُ فِيهَا. (بخارى: 1069) ترجمه: عبدالله بن عباس رضي الله عنهما مي گويد: (با وجودي كه) سجدة سورة «ص» ضروري نيست ولي من رسول الله uf072 را ديدم كه هنگام رسيدن به آن، سجده مي كرد. باب (3): سجده مسلمانان با مشركان در حالي كه مشرك نجس است و وضو ندارد 565 ـ وَحَدِيْثُهُ uf074 أَنَّ النَّبِيَّ uf072 سَجَدَ بِالنَّجْمِ قَدْ تَقَدَّمَ قَرِيْباً مِنْ رِوَايَةِ ابنِ مَسْعُوْدٍ وَزَادَ فِيْ هذِهِ الرِّوَايَةِ: وَسَجَدَ مَعَهُ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْجِنّ

یمن در دورترین نقطهی جنوب غربی شبه جزیره عربستان قرار دارد که پیش از به دنیا آمدن حضرت رسول ص تحت سلطهی حبشیان بود. حبشیان در یمن با ظلم و ستم و استبداد حکمرانی میکردند و در آنجا دولتی متشکل از حمیریها که به قحطان از اعراب اصیل منتسب بودند، تأسیس کرده بودند.ابرهه نیز از سوی پادشاه حبشه به عنوان استاندار در یکی از استانهای یمن حکمرانی میکرد. او بسیار بداخلاق بوده و به خشونت و بدرفتاری مشهور بود. ابرهه پوستی بسیار سیاه، هیکلی درشت و موهایی پیچیده و کلهای گنده داشت. یکی از لبهایش شکاف بزرگی داشت (به اصطلاح امروزی لب شکری بود) و به همین خاطر به «الاشرم» معروف بود. ابرهه همچون رؤسای حبش

به خاطر اینکه موسی؛ جایگاه بندهی نیکوکاری را که خداوند در مورد او با موسی صحبت کرده بود، بیابد و به او دسترسی داشته باشد، از خداوند علامتها و نشانههایی خواست تا او را راهنمایی کند. به او گفته شد که یک ماهی بزرگ را در ظرفی بگذار و با خود ببرد. در هر جا که ماهی ناپدید شد یا تباه (فاسد) گردید، آنجا انتهای راه است. موسی آنچه را که خدا فرموده بود، انجام داد. ماهی بزرگی را درون ساکی گذاشت و همراه جوان خدمتکارش که به او یوشع پسر نون میگفتند و از همه به موسی نزدیکتر و محبوبتر بود و حرفشنوی زیادی از او داشت، به راه افتادند. آن دو به مجمعالبحرین در طرف جنوبغربی صحرای سینا رسیدند. راه سخت،